म र दशैँ – आमा , बुवा को हात को टीका नलगाएको १३ बर्ष भयो यो दसैँ मा ।
दसैं र तिहार कस्तो हुन्छ लगभग बिर्सिएँ भन्दा फरक नपर्ला । आफ्नै बाद्यता र गरिबी को कारण म २००६ मा परदेस पसेको थिएँ । कति दसैं आए गए तर मेरो निधार सधैं रित्तो नै रह्यो । दसैं मनाउन घर जाने मन हुँदा हुँदै पनि बाद्यता ले जान पाईन म । आज मेरो आमा मेरो साथ मा हुनुहुन्न जब आमा हुनु हुन्थ्यो छोरा दसैंमा त आउ घर मा भनेर रुनु हुन्थ्यो म आमा लाई आफ्नो बाद्यता सुनाउँथें
आमा रुनु हुन्थ्यो फोन मा नै आमा सङ्गै म पनि रुन्थेँ । आमा यो दसैं मा त आउन पाईन आर्को दसैं मा पक्का आउँछु भनेर समझाउँथें । आर्को बर्ष दसैं आउँथ्यो कम्पनी बाट छुट्टि मिल्दैन थियो फेरि भन्थें आमा यो दसैं मा आउन पाईन आर्को दसैं मा आउँछु है बुवा आमा रुनु हुन्थ्यो पोहोर पनि यस्तै भनेको थियौ छोरा । आमा भन्नू हुन्थ्यो म बिरामी छु खोइ आर्को दसैं देख्न पाउँछु कि पाउँदैन भनेर म फोन मा बोल्न सक्थिन फोन काटेर एक्लै रुन्थे धेरै रुन्थें परदेस मा आमा बुवा र दसैं सम्झेर ।
यस्तै यस्तै गर्दा गर्दै कति बर्ष बिते दसैं तिहार बिते तर म जान पाईन । आमा ले भने जस्तै २०७३ साल मा आमा बित्नु भयो आमा ले हामी सबै लाई छोडेर जानू भयो रहर र मन हुँदा हुँदै पनि मैले दसैं को टीका आमा को हात बाट लगाउन पाईन । अहिले बुवा पनि बुढो हुनु भयो फोन गर्दा बुवा रुनु हुन्छ छोरा यो दसैं मा त आउँछौ होला नि धेरै आस र भरोसा गरेको छु अब म पनि बुढो भएँ । म केही बोल्नै सक्दिन मेरो कम्पनी को काम नै त्यस्तै छ दसै र तिहार को बेला धेरै बिजि हुने हुँदा छुट्टी पाउन सकिदैन ।
फेरि बुवा लाई उहीँ पुरानो जवाफ दिन बाद्य छु । बुवा अहिले आउन सकिन आर्को दसैं मा आउँछु । फेरि भक्कनिएर रुन मन लाग्छ आमा लाई सम्झन्छु आमा ले भनेका कुरा हरु सम्झन्छु र आमा लाई गरेका ती बाचा हरु सम्झन्छु । जिन्दगी अँध्यारो लाग्छ जिन्दगी खल्लो लाग्छ र जिन्दगी यो एउटा नाटक जस्तो लाग्छ । आखिर आफन्त आफ्ना र जिन्दगी भन्दा ठूलो पैसा जस्तो लाग्छ ! अस्ति बुवा सङ्ग फोन मा कुरा गर्दा गर्दै बुवा ले बाबू आउँछौ होला नि यो दसैं मा भन्नू भयो मैले केही जवाफ दिन सकिन बुवा आँखा भरी आँसु बनाउँदै कति बर्ष भयो तेरो आमा पनि ……..
भन्दै कुरा गर्न सक्नु भएन यता मेरो आँखा भरी आँसु भयो मैले रुन्चे स्वर मा भने बुवा आर्को दसैं मा कोसिस गर्छु । बुवा केही बोल्नै सक्नु भएन मैले फोन राखे मेरो आँसु हरु रोकिएनन म कोठा मा बेसरी रोएँछु । अरु बेला मन भुल्छ परदेश मा तर जब दसैं तिहार आउँछ अनि म घरमा जान पाउँदिन तब आफुलाई सम्हाल्नै सकिँदैन यस्तै रहेछ परदेश भनेको । मेरो छोरी ले पनि मलाई अस्ति फोन मा कुरा गर्दा बाबा दसै मा आउनुस न सबै का बाबा हरु आउनु हुन्छ हजुर कहिले पनि आउनु हुँदैन बाबा हजुर लाई धेरै सम्झेकी छु बाबा जसरी भए पनि आउनुस है भनेर भन्दै थिईन छोरी को बोली सुनेर मेरो मुटु नै भक्कानियो आफू लाई सम्हाल्दै नानू म आउँछु नि आर्को दसैं मा भनेर बाचा गर्न बाहेक अरु कुनै बिकल्प थिएन म सङ्ग ।
बुवा लाई आर्को दसैं मा आउने बचा गरेको छु छुट्टि त मिल्दैन तर ५ दिन को लागि भए पनि म आउँछु भनेको छु हेरौँ समय ले कहाँ सम्म साथ दिन्छ । र अन्त्य मा आमा हजुर लाई गरेका बाचा हरु मैले पूरा गर्न सकिन म हजुर को हात को टीका लगाउन आउन सकिन मलाई माफ गर्नु होला जहाँ हुनुहुन्छ खुशी रहनु होला र बुवा दसैं राम्रो सङ्ग मनाउनु होला दुखी नहुनु होला समय ले साथ दियो र हजुर को आशिर्वाद ले गर्दा मिल्यो भने म आर्को दसैं मा पक्का आउने छु ।
दसैं आएको छ सबै का छोरा छोरी हरु परदेश बाट आफ्ना आफ्ना घरमा गएका छन रहर र मन हुँदा हुँदै पनि म आउन सकिन बुवा । र नानू मेरो छोरी दसैं राम्रो सङ्ग मनाउनु बाबा को आशीर्वाद र माया तिमी हरुको साथ मा छ । बाबा रहर ले होइन बाद्यता ले गर्दा आउन पाउनु भएन उदास र निरास नहुनु है नानू कोसिस गर्ने छु आर्को दसै मा तिमी हरु सङ्ग हुने छु म ।
राजु चालिसे , दुबई
